In 1968 verdween in Smeermaas een stukje tastbare oorlogsgeschiedenis. Bijna vierentwintig jaar lang had hier een Baileybrug dienstgedaan. Voor de inwoners was het ondertussen een vertrouwd onderdeel van het straatbeeld geworden, maar haar oorsprong voerde rechtstreeks terug naar de dramatische septemberdagen van 1944. Tijdens hun terugtocht hadden de Duitse troepen de bestaande brug vernield. Na de bevrijding werd de verbinding hersteld door Amerikaanse genietroepen, die een Baileybrug aanlegden. Dit Britse modulaire brugtype was tijdens de Tweede Wereldoorlog van onschatbare waarde: de geprefabriceerde stalen onderdelen konden betrekkelijk snel worden samengebouwd, zodat wegen en verbindingen achter het oprukkende front opnieuw bruikbaar werden.
Bijna 24 jaar trouwe dienst
Wat in 1944 als een militaire noodoplossing was bedoeld, bleef in Smeermaas opmerkelijk lang bestaan. Van september 1944 tot 1968 reden en liepen generaties inwoners over dezelfde stalen constructie. Maar het verkeer veranderde, voertuigen werden talrijker en zwaarder en het oude, smalle bruggetje werd steeds meer als een gevaarlijke hindernis beschouwd. In 1968 viel daarom definitief het doek. Een aannemingsbedrijf verwijderde eerst het houten brugdek. Daarna kwam een mobiele hijskraan eraan te pas om de zware stalen brugconstructie uit haar oude brughoofden te tillen. De foto legt precies dat bijzondere ogenblik vast. Op de achtergrond zien we de huizen van Smeermaas, met tegen de gevel duidelijk de aanduiding “BAKKERIJ”. Op de voorgrond ligt het ontmantelde stalen geraamte van de Baileybrug. Arbeiders zijn tussen de balken bezig, terwijl de hijskraan klaarstaat om het werk verder te zetten. Het is geen plechtige gebeurtenis, maar gewoon een werkdag waarop een stukje oorlogserfgoed verdwijnt.
Zonder vlaggen en zonder tranen
In het oorspronkelijke verslag werd het treffend omschreven: zonder vlagvertoon en zonder tranen nam Smeermaas afscheid van zijn oude getrouwe. Er bestond weinig nostalgie rond het verdwijnen van de brug. Na bijna een kwarteeuw was men vooral opgelucht dat het verouderde en gevaarlijk geworden bruggetje eindelijk plaatsmaakte voor een betere verbinding. De oude stalen constructie werd afgevoerd en wachtte volgens het toenmalige bericht uiteindelijk de smeltoven. Daarmee kwam een opmerkelijk lang leven ten einde voor een brug die in de oorlogsjaren waarschijnlijk nooit bedoeld was om bijna vierentwintig jaar te blijven liggen. Iets verderop was inmiddels een nieuwe brugverbinding richting Maastricht tot stand gekomen. En zo kreeg de uitdrukking uit het oude krantenbericht een bijzonder mooie dubbele betekenis:
In Smeermaas werd in 1968 niet alleen een oude brug afgebroken — er werd letterlijk en figuurlijk een nieuwe brug naar Maastricht geslagen.
%20TOURNEBRIDE%201929.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten