Ja, vroeger, dat was me een tijd. Ze zeggen wel << de goede oude tijd >>, maar als je sommige zaken hoort, krijg je d'r wel een ander gedacht over.
Of was het zo prettig te leven in de tijd van de bokkenrijders? Was me dat een roversbende: steeds op de been om te roven en te plunderen. En vele <<dikkoppen >> van die tijd waren erbij! En sluw dat ze waren! Een voorbeeld: ze hadden eens ergens, van een rijke boer , een grote som geld geëist; en ze dreigden , zo hij niet betaalde, zijn boerderij in brand te steken. Volgens hun eis werd het geld dan onder een dikke steen gelegd, aan de rand van het bos. Maar de veldwachter en verschillende andere mensen stonden achter bomen op de loer. Uren hadden zij al gewacht en nog niemand gezien. Daar komt een boer met een grote kruiwagen sprokkelhout aan. Zou hij... ? Warempel: hij stopt bij de steen, zet zich op de berrie van de kruiwagen neer en... rust even uit. Even later... rijdt hij verder. Later op de dag komen nog enkele mensen langs, maar niemand gaat het geld nemen. Maar als men 's avonds gaat kijken... is het geld toch weg! Jaren later komt het uit: de boer bekent dat zijn vijfjarig zoontje onder het hout verborgen zat en ondertussen de latten van de bodem, met zijn handje het geld onder de steen vandaan haalde ! ! En dan had je de weerwolf. Het kon je gebeuren dat hij je ergens, achter heg of struik, in je nek sprong. Dan kon je hem een heel eind dragen en plots: was hij weer verdwenen. Kwaad deed hij je dus niet, maar het was toch maar een vervelende karwei zo een zwaar monster een paar kilometer te moeten dragen. Soms werd een weerwolf wel ontmaskerd. En dan bleek er achter dat ruige vel een... gewone mens te zitten, dikwijls zelfs een kennis. Dat weerwolf spelen, was iets dat ze niet konden laten, zij << moesten >> als het ware, het was een drang waaraan zij niet konden weerstaan. Het meest van al echter waren de mensen vroeger wel bang voor heksen. Als er ergens op een afgelegen plaats in het dorp een oud, vuil vrouwtje woonde, kon je best oppassen, want veel kans dat zij een heks was! Mijd haar, en leg haar zeker niets in de weg, want zij zal zich wreken. Hoe menige veestapel ging niet door een heksenvloek teloor? Hoeveel mensen werden niet, door een aanraking van een heks, aan het ziekbed gekluisterd? Hoeveel kinderen stierven niet aan een geheimzinnige ziekte, nadat een oude bedelares hen gestreeld had, of nadat zij een snoepje van een oude vrouw gekregen, hadden opgegeten? Soms konden zij nog op het nippertje gered worden, nl. door zich te laten zegenen en overlezen door een pater, als het kwaad tenminste al niet ver gevorderd was... En vaak werd je bij het werk lastig gevallen door een kat. Het gebeurde dat je haar stampte of sloeg, en dan was het geen zeldzaamheid als je 's anderendaags een vrouw uit je geburen zag rondlopen, met precies dáár een wonde, waar gij ook die kat geraakt had... geheimzinnig, niet? Je had ook nog de vuurman, die hoog in de lucht stond en op het eerste fluitsignaal naar je toestormde. Talrijk waren de deuren en ramen waarop hij zijn vingerafdrukken - ingebrand! - achterliet... Je had ook nog ... ach, er was nog zoveel: de geesten van afgestorvenen, die geen rust vonden; spookgestalten die 's nachts over de aarde ronddwaalden; dwaallichtjes, die de late thuisganger van de rechte weg deden afdwalen: dan liep je een ganse nacht in het ronde of - erger nog - probeerde een waterduivel je in een moeras of sloot te trekken. En er was de duivel zelf, die in een of andere gedaante over de aarde rondsloop, op zoek naar mensen die hun ziel wilden verkopen. Er waren geheimzinnige plaatsen, waar je 's nachts een verzonken kasteel zag opdoemen of waar je verborgen klokken hoorde luiden, waar je het kermen hoorde van mensen, lang geleden daar verdronken, op geheimzinnige wijze... Alles samen: er was veel geheimzinnigs, veel wat niet voor rationele verklaring vatbaar leek. Nu vind je dat niet meer, nu leven wij in een tijd waarin dat allemaal spoorloos verdwenen lijkt, een tijd met veel licht, en daarvoor zijn de spoken blijkbaar gaan lopen... Zij bestaan echter nog in het geheugen van vele - vooral oudere - mensen, die het ook maar meestal van << horen vertellen >> weten. Zij hoorden het in een tijd toen de lange << uchter-avonden >> nog gevuld werden met vaak schrikwekkende vertellingen, en niet met T.V.- kijken.
X
Geen opmerkingen:
Een reactie posten