Twee potten uit de Romeinse periode werden bijna volledig intact uitgegraven op Mottekamp.
vrijdag 31 december 2021
MAASMECHELEN - GIGANTISCHE SCHAT BLOOTGELEGD 2012
MAASMECHELEN (MECHELEN A/D MAAS) - RIJKSWEG (TOEN STEENWEG) KRUISPUNT 1905
MAASMECHELEN (MECHELEN A/D MAAS) - TUSSEN BRUG (TOEN BAILEYBRUG) EN STEENFABRIEK "EYBEN"
MAASMECHELEN (MECHELEN A/D MAAS) - STEENBAKKERIJ "EYBEN"
MAASLANDS DIALECT
LANAKEN - DE BURCHTRUÏNE VAN HET OUDE KASTEEL PIETERSHEIM
Van middeleeuwse vesting tot gekoesterd erfgoed
Op de oude prentkaart van Pietersheim overheerst de rust. Klimop bedekt de verweerde muren, geschoren hagen begeleiden de toegangsweg en rechts op het grindpad zit een kleine tekkel. Achter die bijna huiselijke aanblik schuilt een geschiedenis van macht, belegeringen, verval en hernieuwde belangstelling. De ruïne is geen overblijfsel van één enkel bouwmoment: zij draagt de sporen van eeuwen waarin telkens werd gebouwd, verwoest en aangepast. De oorsprong van de stenen waterburcht ligt in de tweede helft van de twaalfde eeuw. Op een kunstmatig opgeworpen eiland van grind verrees een versterking met een hoge, veelhoekige ommuring. Bij dit zogenoemde shell-keep-type stonden de gebouwen tegen de binnenzijde van de weermuur. Water vormde een belangrijk onderdeel van de verdediging: uiteindelijk omsloten drie concentrische grachten het complex. Op de neerhoven lagen onder meer bedrijfsgebouwen, stallingen en een kapel. Pietersheim was daarmee zowel een verdedigbare verblijfplaats als het middelpunt van een landgoed. De oudste schriftelijke vermelding dateert uit 1227. In 1378 werd de burcht vrijwel volledig verwoest door Luikse en Tongerse troepen. Daarna volgde heropbouw. Door een huwelijk kwam Pietersheim in 1449 in handen van de familie de Merode. Nieuwe woon- en dienstvleugels verhoogden het comfort, terwijl verdedigingswerken belangrijk bleven. In 1569 werd het kasteel belegerd; in 1579 namen de troepen van de prins van Parma het in en werd het geplunderd. Ook de bewaarde gebouwen vertellen meer dan hun uiterlijk op het eerste gezicht prijsgeeft. De zogenoemde kapel bevatte oorspronkelijk verschillende niveaus, met een kelder, een zaal met private slotkapel en een woonverdieping. Later veranderde de indeling en kreeg het gebouw uiteindelijk zelfs een bestemming als houtschuur. Het statige wonen verschoof naar een nieuw kasteel, waarvan de bouw in 1792 begon. Na een brand in het oude kasteel in 1836 werden veel resten afgebroken. In 1971 kocht de gemeente het domein aan. Wat overbleef, behield een uitzonderlijke waarde. De ringvormige aanleg, het poortgebouw en de resten van de omgrachting maken de ontwikkeling van een middeleeuwse sterkte nog herkenbaar. Bovendien toont Pietersheim hoe zo’n burcht later werd aangepast aan andere woonvormen en aan het gebruik van vuurwapens. Juist die opeenvolgende veranderingen maken de site historisch bijzonder.
Een gedenkplaat voor het herstel
Een bijzonder hoofdstuk in de zorg voor Pietersheim begon eind 1983. Volgens de door jou aangeleverde tekst werd toen een commissie opgericht die de burchtruïne in haar oude luister wilde herstellen. Om geld bijeen te brengen, organiseerde men onder meer de verkoop van een beeltenis van het kasteel. Die gedenkplaat was een halfreliëf van gebakken aarde, uitgevoerd in oudgroen en goudkleur. Ze kostte 500 Belgische frank en werd aangeboden in het gemeentehuis, het VVV-kantoor, openbare instellingen en sommige handelszaken. Het eerste exemplaar werd door de voorzitter van de commissie ‘Herstel Burchtruïne’ overhandigd aan burgemeester Alex Vangronsveld. Zo kreeg de inzet voor de ruïne ook een tastbare vorm. Wie een plaat kocht, nam een afbeelding van Pietersheim mee naar huis en droeg tegelijk bij aan het beoogde herstel. De actie vormt een mooi lokaal detail naast de grote geschiedenis van adellijke families en militaire gebeurtenissen. Het domein was op 11 mei 1983 als landschap beschermd. Op 4 juli 1996 volgde de bescherming van de burcht- en kasteelruïne met haar omgrachting als monument. Bij de latere herwaardering koos men voor het veiligstellen en toegankelijk maken van de historische resten. Hedendaagse toevoegingen, waaronder een zwevend looppad en een uitkijkplatform, werden herkenbaar vormgegeven. Archeologisch onderzoek hielp om verdwenen bouwfasen opnieuw begrijpelijk te maken. De herinrichting werd in 2010 opgeleverd; datzelfde jaar won Pietersheim de Vlaamse Monumentenprijs. De waterburcht kreeg bovendien een functie als toegangspoort tot het Nationaal Park Hoge Kempen.
X
donderdag 30 december 2021
VUCHT - EEN SCHETS VAN DE MAAS IN 1561
OUD-REKEM / SNIPPER ROCK 1990
OUD-REKEM MUSEUMKERK 1984
BOORSEM - GRAVELCO ( FOTO GEMAAKT IN 2011)
(Onderstaande tekst dateert uit 2007)
De exploitatie van de grinderij werd in 1985 stopgezet. Het gewestplan stipuleerde dat de grinderij opnieuw agrarisch gebied moest worden. Dat gebeurde echter niet en sindsdien heeft de omgeving van deze reusachtige waterkrater zich ontwikkeld tot een waardevol natuurgebied waar ook heel frequent vrij zeldzame vogels worden waargenomen.Een dergelijke evolutie manifesteert zich in het Maasland ook bij andere grindplassen, en is een bewuste aanpak. "Nu wil men bij Gravelco toch de eindbestemming landbouw realiseren, maar pas tegen 2027, want men wil gedurende twintig jaar materiaal aanvoeren om op te vullen", reageert Natuurpunt, een van de drie natuurverenigingen die het bezwaarschrift indienden, verbouwereerd.
XXX
KOTEM / ELSLOO 1966
woensdag 29 december 2021
dinsdag 28 december 2021
OUDE FOLKLORISTISCHE GEWOONTEN IN BOORSEM
MAASMECHELEN - KRUISKENSMOLEN, KRUUSKENSMOLEN, "NOOIT GEDACHT"
BOORSEM EN KOTEMNAREN DIE WOI AAN HET FRONT MEEMAAKTEN, FOTO GENOMEN IN LEYSELE (NU LEISELE) IN WEST-VLAANDEREN DICHT BIJ DE FRANSE GRENS JUNI 1917
Leisele ligt tegen de Franse grens en is ver verwijderd van het front. Het is dan ook een rustplaats voor frontsoldaten. Van rust komt niet veel in huis. Zo vallen hier per vergissing 7 projectielen van zwaar Duits geschut bij Klerken op het dorp. Eigenlijk zijn ze voor het Franse Hondschote bestemd. Ze werden wellicht met het 380 mm-kanon Lange Max afgevuurd dat ook regelmatig Duinkerke in het vizier neemt. Op het dorpsplein staat het café ‘De Vette Os’. Tijdens de oorlog zou hier een Belgische militaire slachterij zijn geweest. In het café hangen nog altijd oude foto’s uit de Eerste Wereldoorlog. De houten katrol om de kadavers van dieren omhoog te trekken is te zien in een schuur op de binnenkoer. Om de gebrekkige bevoorrading op te vangen wordt Leisele het eindstation van spoorlijn 76 vanuit Adinkerke. Vlees, wijn en allerhande benodigdheden voor het front worden van hieruit verder verdeeld.
XX
TONGERLO BIJ BREE - DUITSE MILITAIREN AAN DE ZUID-WILLEMSVAART 1940
Ingekleurde versie Updated Een rubberboot ligt tegen de begroeide oever van de Zuid-Willemsvaart. Een Duitse militair buigt zich voorover in...
-
2018 2018 2023 De hobby-bakkerij van bakker-op-rust Jules Milissen, de stichter van de bakkerijketen 'De Korenaar', met winkels in M...
-
De kuiper of tonnenmaker is een ambachtsman die houten kuipen of tonnen maakt. Losse stukken hout bewerkt hij tot planken en duigen. Daarna ...
-
In de zomer werden de koeien gemolken in de weilanden. Die weilanden lagen meestal niet in de directe omgeving van de boerderij. Het melken ...

%20-%20RIJKSWEG%20(TOEN%20STEENWEG)%20KRUISPUNT%201905.jpg)


%20-%20TUSSEN%20BRUG%20(TOEN%20BAILEYBRUG)%20EN%20STEENFABRIEK%20EYBEN.png)







%20TOURNEBRIDE%20TRAMSTATIE%201934.jpg)
















