DE TIJD VAN TOEN: ROGGEOOGST

Twee boerinnen zijn bezig met de oogst van rogge. De kinderen poseren op de tractor.

X

MAASTRICHT: BROUWERIJ MARRES MET BIERKAR

In Maastricht wordt al eeuwenlang bier gebrouwen. De stad telde aan het eind van de negentiende eeuw 31 stadsbrouwerijen. Eén daarvan was de bekende brouwerij Marres. In de jaren ’40 van de vorige eeuw trok men nog met een bierkar op paardenkracht door de stad. Op de foto zie je de bierkar van brouwerij Marres voor café In den Ouden Vogelstruys.

MAASTRICHT - BIERBROUWERIJ MARRES - CEULEN 1920

George Marres, op de eerste rij vierde van links, met zijn vader Michael Clemens Marres, beiden in zwart kostuum, met het voltallig personeel van de brouwerij. In pak de procuratie-houder en mogelijk de hoteldirecteuren.

Interieur van het lager in de Uitbelderstraat. Met een ladder werden de grote houten lagervaten gecontroleerd. De fusten op de rails wachten op transport.

Het speciaal oud bier dat langer op vat moest blijven, werd in de kelders opgeslagen. Aan de bovenzijde van de fusten zitten de vulgaten die met stropoppen gedicht zijn. Hierdoor kon gas bij het eventueel nagasten zich niet ophopen maar vrijkomen.

Interieur in 1924 van een van de Marres cafés. Een café in de jaren twintig was doorgaans sober en functioneel van inrichting. Alles was makkelijk schoon te houden. De tafels werden met de spons afgenomen en de vloer werd met groene zeep geschrobd.

XX

MAASTRICHT - OPENING CARNAVALSSEIZOEN OP HET VRIJTHOF 1936

Op het Vrijthof  vind Traditiegetrouw bij de opening van het carnavalsseizoen het inschieten van de Vasteloavend met het "Momuskanon" plaats. Ook in 1936 trok dit tafereel al veel bekijks.

MAASTRICHT - PIJPROKEN

Joke van de Maagdenburg, die zich de lange pijp goed laat smaken. Joke was de echtgenote van de uitbater van het bekendste café van Maastricht: "In den ouden Vogelstruys". Zij was kampioene en adviserend lid van de hier gevestigde pijpenvereniging de "Piepekopkes", die zelfs een keer de foyer van het Staargebouw afhuurde om er een internationale wedstrijd pijproken te houden. Er waren dus kennelijk zowel dames als heren lid van de club, en ze kwamen samen om van het roken van dit soort pijpen te genieten. De lange Goudse pijpen waren vervaardigd van aardewerk.

MAASTRICHT - PAASVEE

Traditioneel versierden slagers vroeger hun winkels als afsluiting van de vastentijd en als voorbereiding op Pasen. Trots poseerden zij dan met hun paasvee. Dat deed ook slagerij G. Franssen.

MAASTRICHT KERMIS 1974

De kermis in Maastricht anno 2024 staat op het Vrijthof, maar in 1974 stond ze op de Markt.

X

DE TIJD VAN TOEN: AFFICHE VOOR VOGELZAAD VOOR REISDUIVEN VAN DE FIRMA SCHEPKENS UIT GEMBLOUX

Reclame voor vogelzaad van het merk Maxima Selections van de firma (Maison) Schepkens uit het Waals-Brabantse Gembloux. Aangezien er nog geen tekst op de prent staat, gaat het om een ingekleurd voorontwerp, van de hand van René Delin (1877-1961) De afgebeelde dieren zijn twee reisduiven.

X

DE TIJD VAN TOEN: RENÉ DELIN IN ZIJN ATELIER IN UKKEL

Dit is een foto van René Philippe Henri Delin aan het werk in zijn atelier in Ukkel in de jaren 1950. Rene Delin was een gevierd schilder uit het Brusselse, geboren in 1877. Zijn opleiding was klassiek, met veel aandacht voor natuurelementen. Maar Delin verwierf vooral faam met het schilderen van neerhofdieren. Hij maakte ontwerpen voor talloze affiches. Ooggetuigen vertelden dat hij in enkele seconden een krijttekening kon maken van een koe "die zo van het bord leek te kunnen weglopen". Zelf kweekte hij duiven en baardkrielen en was hij jurylid op dierententoonstellingen in binnen- en buitenland. Hij schilderde tot hij blind werd, enkele jaren voor zijn dood in 1961.

X

DE TIJD VAN TOEN: OPBINDEN VAN VLAS 1939

Een boerenfamilie bindt bundels vlas samen en plaatst ze in kapelletjes. Deze handeling noemt men slijten. De vlasplant wordt met wortel en al uit de grond getrokken om een zo lang mogelijke vezel te behouden.

X

DE TIJD VAN TOEN: PLOEGEN MET RUNDEREN 1939

Deze boer ploegt zijn veld met de hulp van drie runderen, wellicht uit noodzaak. Paarden leveren immers meer trekkracht.

X

DE TIJD VAN TOEN: BOER EN SLAGHOUT

In het najaar werd het slaghout uit de bossen per opbod verkocht. De boeren trokken dan dagenlang naar het bos om er 'schansen'of mutsaarden te maken. Het slaghout diende onder andere voor het stoken van de bakoven. Elke boer bakte immers zelf zijn brood en zijn vlaaien in zijn bakhuis. De gekochte dennen zaagde men tot weipalen voor de afsluitingen.

X

3 OOIEVAARSJONGEN GEBOREN IN STOKKEM 2024 (FOTO'S + INFO ERIC STUKKEN)

Lize en Bér met hun gezinnetje.

De 3 jongen zijn al een tijdje geleden geboren en proberen nu al met kunstige houdingen het vliegen en evenwicht te oefenen.

X

SHOWBIZZ: GOUDEN PLATEN VOOR ZWARTE LOLA EN EDDY WALLY 1972

X

OUDE BEROEPEN: STRAATORGELSPEELSTER

Deze charmante dames reden in de jaren twintig met een straatorgel en vroegen in ruil voor wat opgewekte muziek - de radio was nog niet algemeen verspreid - een kleine aalmoes. De mensen gooiden die dan meestal uit het raam. Het orgel werd door de hond voortgetrokken.

X

MAASTRICHT: BOER MET HONDENKAR

Op de achtergrond de kerk Sint Pieter boven in de Maastrichtse wijk Sint Pieter.

X

OUDE BEROEPEN: DE OLIEBOER

Vroeger was de olieman een heus beroep.

Olie werd in het huishouden voor veel verschillende doeleinden gebruikt. Uiteraard werd olie gebruikt voor de verwarming en op te koken, maar tot na de Tweede Wereldoorlog was olie ook een belangrijke brandstof voor verlichting. Het duurde even voordat heel België en Nederland was aangesloten op het elektriciteitsnet, en in veel huizen hingen tot aan de tweede helft van de twintigste eeuw nog lampen die op petroleum brandden. Gas- en elektrische lampen brandden dan wel feller en veiliger, maar waren voor veel mensen nog te duur. Vroeger ging dat vaak met een handkar waarop een groot vat voor de olie was gemonteerd. Naarmate de omzet van de oliemannen groeide, groeide ook de vervoersmiddelen. De handkarren werden paardenkarren en later werden de karren weer vervangen door auto’s en later grotere tankwagens. De komst van aardgas deed de olieman de das om. De veiligheidseisen van het vervoer van gevaarlijke stoffen –en dus van petroleum- strenger. Oliehandelaren moesten naar nieuw vervoer op zoek, en dat was in sommige gevallen een te grote investering. Daardoor verdwenen de oliemannen uit het straatbeeld. Het beroep van de olieman is nog niet helemaal uitgestorven. In de machinebouw, maar ook op grote zeeschepen speelt de olieman nog een rol van betekenis. Daar moet hij grote draaiende onderdelen onderhouden en ervoor zorgen dat er de bewegende delen goed gesmeerd blijven.

X

 

OUDE BEROEPEN: SCHEEPSTREKKER

De scheepstrekkers waren tot in het begin van de vorige eeuw verenigd in gilden, die de opdrachten onder hun leden verdeelden. De motorisering van de binnenschepen verliep niet zo vlot en de scheepstrekkers trokken schepen tot in de jaren dertig.

X

OUDE BEROEPEN: VLECHTWERKHANDELAAR

Deze leurder in vlechtwerk stopt hier bij een klant. Hij verkocht zetels, manden, bezems en ook kleine tapijten. De foto dateert van omstreeks 1925.

X

SMEERMAAS (SMEERMAES) KERKSTRAAT (NU BRUGSTRAAT) - HET TEN GRAVE DRAGEN VAN JAN HENDRIK BECKERS (OUD-STRIJDER UIT DE OORLOG 1914-1918) IN 1939

Douane, Grenswacht en vaderlandslievende verenigingen op de uitvaart van Jan Hendrik Beckers. 

(Op de foto gaan ze richting kerkhof).

X

LANAKEN (TOEN LANAEKEN) - PROCESSIE

Voor het feest van de parochieheilige was de ganse gemeenschap wekenlang bezig. Zodra de processie 'binnen' was, openden de foorkramers hun attracties en kon de kermis volop beginnen; de harmonie marcheerde met lustige marsmuziek naar het stamcafé, omstuwd door de kinderen.

X

LANAKEN - DE EERSTE STENEN KERK

De eerste stenen kerk van Lanaken werd in de Middeleeuwen gebouwd. Ze stond in het centrum van het dorp op de plek waar thans de St.-Ursulakerk staat, maar dan anders georiënteerd. Het was een éénbeukige zaalkerk met houten zoldering. Eerst was ze eigendom van het St.-Servaaskapittel, maar vanaf het einde van de 11de eeuw tot aan de Franse Revolutie zwaaiden de heren van Pietersheim er de plak. In 1860 werd ze afgebroken, nadat ze in de loop der eeuwen geregeld herbouwd en hersteld was.

X

 

DE TIJD VAN TOEN: MOTORRIJWIELEN

Motorrijwielen uit de beginperiode waren voorzien van een flinke toeter om wandelaars en scharrelkippen te waarschuwen. Een stofbril was eveneens nodig.

X

OPGRIMBIE (TOEN OPGRIMBY) - ZANDWEG

Ingekleurde versie

Upscaled

Het ligt in de aard der dingen dat voedsel, levenspartners, genoegens en hulp de mensen niet zomaar in de schoot vallen. Hij moet ernaar op zoek. Wegen maken dat mogelijk en makkelijk. Zonder wegen geen verkeer en vervoer. De mens moet van zijn woonplaats naar de rivier voor het onontbeerlijke water, naar het bos voor hout, naar de akkers voor veldvruchten en naar de weide om zijn vee te laten grazen. Reizen was gevaarlijk en men zocht wat men nodig had in de directe omgeving. Geen wonder dat slechts weinigen het belang van grotere wegenstelsels inzagen. Wie een weg nodig had, legde die zelf aan. Soms door steeds langs dezelfde lijn te gaan zodat vanzelf een pad ontstond, soms door een gang door het bos te kappen. Goederenvervoer op grote schaal was onmogelijk zonder een uitgebreid net van land- en waterwegen. Daardoor groeide ook het wederzijds contact tussen mensen, de uitwisseling van ideeën en van materiële verworvenheden tussen stammen, regio's en volkeren.

XX

SINT-TRUIDEN - FRUITMARKT 1933

Voor de veilingen reden vrachtwagens en karren met paarden af en aan. 

X

DE TIJD VAN TOEN: MAASEIKENAREN EN DE FIETS 1910

In 1910 waren er al 20.000 geregistreerde fietsen in Limburg en begon het voertuig aan zijn opmars onder de gewone man. Op de foto poseren Maaseikenaren Mathieu Kicken, een onbekende soldaat, Bernard Vrancken en Leon Plaghki.

X

VUCHT 1912

Ingekleurde versie

Een vijftal paarden staan met hun voerders klaar om een kanaalschip naar zijn bestemming te trekken. De foto werd genomen aan het logement Berben. Jonge meisjes en zelfs kinderen namen in die tijd nog deel aan het arbeidsproces.

XX