Sommige mensen laten een monument na in natuursteen. Anderen bouwen een kerk of een kasteel. Maar slechts weinigen slagen erin een volledig verleden te redden van de vergetelheid. Pater Raphaël Verbois behoorde tot die uitzonderlijke mensen. Dankzij zijn onvermoeibare inzet bleef de geschiedenis van Rekem bewaard voor de generaties die na hem kwamen. Als blijvend eerbetoon draagt een rustige laan door de boomgaarden van Rekem vandaag zijn naam: de Pater Verboislaan. Op deze prachtige foto zien we geen man die erkenning zocht, maar een bescheiden priester op leeftijd. Zijn diep getekende gezicht vertelt een verhaal van duizenden uren studie, opoffering en doorzettingsvermogen. Zijn heldere blik verraadt een scherp verstand dat jarenlang het verleden van het oude graafschap Rekem wist te ontrafelen. Zijn eenvoudige zwarte habijt en zijn rustige houding weerspiegelen de nederigheid waarmee hij zijn levenswerk verrichtte. Pater Verbois bracht ontelbare uren door in archieven, waar hij dagelijks acht tot tien uur oude documenten bestudeerde. Hij ontcijferde de moeilijk leesbare rollen van de drossaards, de notulen van de schepenbanken van Rekem en Boorsem en de vergeelde gichten waarin eeuwen geleden de eigendomsoverdrachten en rechtshandelingen werden vastgelegd. Vaak moest hij een vergrootglas gebruiken om de haast onleesbare handschriften te kunnen ontcijferen. Het was een titanenwerk waarvoor een uitzonderlijk geduld en een diep historisch inzicht nodig waren. De prijs die hij daarvoor betaalde was bijzonder zwaar. Door jarenlang intensief archiefonderzoek verloor hij uiteindelijk zijn gezichtsvermogen. Voor velen zou dat het einde van hun levenswerk hebben betekend, maar niet voor Pater Verbois. Met een fenomenaal geheugen en met de hulp van trouwe assistenten bleef hij werken aan de geschiedenis van zijn geliefde Maasland. Blindheid kon zijn geest niet verhinderen verder te zien waar anderen allang zouden zijn gestopt. Zijn inspanningen resulteerden in drie monumentale werken over de geschiedenis van Rekem. Ook de geschiedenis van Uikhoven wist hij nog op papier te zetten. Alleen de geschiedenis van Boorsem, het laatste dorp van het historische graafschap Rekem, bleef onvoltooid. De gegevens had hij zorgvuldig verzameld en een deel van zijn aantekeningen was reeds uitgetypt, maar hij kon ze zelf niet meer lezen. Vol vertrouwen gaf hij zijn werk door aan een onderwijzer, in de hoop dat het ooit zou worden voltooid. Daarmee bewees hij dat ware geschiedschrijving nooit een persoonlijk bezit is, maar een opdracht die van generatie op generatie wordt doorgegeven. Misschien nog indrukwekkender dan zijn wetenschappelijke werk was zijn eenvoudige levenswijsheid. Toen men hem vroeg of hij veel spijt had van zijn blindheid, antwoordde hij met een opmerkelijke sereniteit: "Of ik er veel spijt van heb, weet ik niet. Ik heb nu in ieder geval veel tijd gekregen om te bidden. Vroeger had ik de tijd daarvoor niet." In die enkele woorden schuilt de bescheidenheid van een man die zijn lot zonder bitterheid aanvaardde en zijn leven bleef zien als een dienst aan God én aan de gemeenschap. Vandaag, vele jaren later, behoren de boeken van Pater Raphaël Verbois nog steeds tot de belangrijkste bronnen voor iedereen die zich verdiept in de geschiedenis van Rekem en het Maasland. Zijn werk vormt het fundament waarop latere generaties historici konden voortbouwen. Zonder zijn nauwgezette onderzoek zouden talloze verhalen, namen en gebeurtenissen voorgoed verloren zijn gegaan. Pater Raphaël Verbois was daarom veel meer dan een priester of een geschiedschrijver. Hij was de bewaker van het collectieve geheugen van een streek. Zijn nalatenschap leeft voort in zijn boeken, in de straat die zijn naam draagt en vooral in de geschiedenis die dankzij hem nooit vergeten zal worden. Zijn levenswerk verdient niet alleen bewondering, maar ook blijvende dankbaarheid van iedereen die het verleden van Rekem en het Maasland een warm hart toedraagt.
X
%20TOURNEBRIDE%201929.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten