Op de foto zien we Martinus (Martin) Gielen, de man die jarenlang onlosmakelijk verbonden was met windmolen De Stormvogel in Boorsem, tegenwoordig deelgemeente van Maasmechelen. Gielen werd in 1907 geboren in een echte molenaarsfamilie uit het Nederlandse Wessem. Van de zes zonen in het gezin zouden er maar liefst vijf molenaar worden. Martin leerde het vak op verschillende Limburgse molens voordat hij uiteindelijk in Boorsem terechtkwam. De Stormvogel zelf heeft een veel oudere geschiedenis. Op deze plaats stond eeuwenlang een windmolen; het Windmolenveld van Boorsem wordt al in 1616 vermeld. Nadat de houten molen in 1858 afbrandde, bouwde molenaar Pieter Eyckelberg er datzelfde jaar de stenen bergmolen die de naam De Stormvogel kreeg. Het was een korenmolen waar het graan van de plaatselijke boeren werd gemalen. Martin Gielen kwam er in de jaren dertig terecht. Volgens de Belgische Molendatabase huurde hij de stenen windmolen vanaf 1931. De molen kwam vervolgens in handen van de familie Gielen en Martin Gielen-Joris werd er maalder. Hij moderniseerde het bedrijf onder meer met een elektrische hamermolen van het Maastrichtse merk Lucien Koppen. Zo kon er ook worden gemalen wanneer de wind het liet afweten. Maar Martin bleef bovenal een molenaar van de oude stempel. Graan, meel, jutten zakken, de weegschaal en het voortdurende geluid van het maalwerk bepaalden zijn werkdagen. Boeren uit Boorsem en omgeving brachten hun graan naar de molen en kwamen later hun meel of veevoeder weer ophalen. Het was zwaar en stoffig werk, maar voor Gielen was de molen veel meer dan alleen zijn broodwinning. Toen in 1963 een roede brak, begon voor De Stormvogel een moeilijke periode. De molen werd op 29 mei 1964 als monument beschermd, maar de geplande restauratie bleef jarenlang aanslepen. Martin Gielen verloor uiteindelijk zijn geduld met de administratieve molen. Begin jaren zeventig nam hij zelf het initiatief: hij kocht eiken bomen en vernieuwde onder meer de asbalk, spruitbalken, kap en zolders. In oktober 1973 werd de nieuwe kap op de molen geplaatst. Zijn liefde voor molens ging zelfs nog verder. In 1974 kocht hij ook de standerdmolen Nieuw Leven in Leut en hielp hij die opnieuw in goede staat te brengen. In 1980 kreeg Martin Gielen het zilveren ereteken van Laureaat van de Arbeid. Hij bleef tot op hoge leeftijd bekommerd om zijn molens. Martinus Gielen overleed op 8 januari 1991. Hij wordt beschouwd als de laatste beroepsmolenaar van De Stormvogel. Wat achterbleef was niet alleen een oude molen aan het Molenveld van Boorsem, maar ook het levenswerk van een man die weigerde zijn molen verloren te laten gaan.
De Stormvogel stond voor Martin Gielen niet zomaar in het landschap. Het was zijn werkplaats, zijn broodwinning en uiteindelijk zijn levenswerk — een stukje Boorsemse geschiedenis dat dankzij zijn koppigheid en vakmanschap bewaard bleef.
X


Geen opmerkingen:
Een reactie posten