DE OOGST VAN 1940

Ontworpen door Jp

Wanneer de zomer haar hoogtepunt bereikte en de korenvelden goudgeel kleurden, brak voor de boerengezinnen de zwaarste periode van het jaar aan. De oogst van 1940 viel samen met een bijzonder onzekere tijd. Europa was in oorlog en ook op het platteland voelde men de gevolgen. Toch wachtte het graan niet. Wat rijp was, moest worden binnengehaald, ongeacht de omstandigheden. Op deze foto zien we mannen die van 's morgens vroeg tot de laatste zonnestralen op het veld werken. Met de zeis wordt het graan gemaaid, waarna het zorgvuldig wordt samengebonden tot schoven. Elke beweging vraagt kracht en uithoudingsvermogen. De warme zomerzon, het stof en het stro maken het werk nog zwaarder. Een paard trekt de oogstwagen waarop het koren zorgvuldig wordt gestapeld. Boven op de wagen verdeelt een ervaren boer de schoven zodat de lading stevig blijft liggen tijdens de rit naar de schuur. Op de grond dragen andere arbeiders onafgebroken nieuwe bundels aan. Iedereen kent zijn taak en samenwerking is onmisbaar. Een goede oogstdag kon alleen slagen wanneer het hele gezin en vaak ook buren of familie de handen uit de mouwen staken. In 1940 waren tractoren op veel boerderijen nog een zeldzaamheid. Brandstof was schaars en machines waren duur. Daarom bleef het paard de belangrijkste krachtbron op het veld. Ook het meeste gereedschap bestond uit eenvoudige werktuigen die vaak al generaties lang werden gebruikt en zorgvuldig werden onderhouden. Het binnenhalen van het graan betekende veel meer dan alleen voedsel voor het gezin. Van de oogst hing het brood voor de komende winter af, evenals het stro voor het vee en het zaaigoed voor het volgende seizoen. Een mislukte oogst kon grote gevolgen hebben voor het hele boerenbedrijf. De gezichten van de arbeiders vertellen het verhaal zonder woorden. Vermoeidheid, concentratie en vakmanschap gaan hand in hand. Elke schoof die op de wagen belandt, is het resultaat van uren lichamelijke inspanning. Toch heerste er tijdens zulke dagen vaak ook een gevoel van saamhorigheid. Samen werken, samen eten op het veld en samen hopen op droog weer vormden een vast onderdeel van het boerenleven.