De kleine bioscoop waar film, vriendschap en gezelligheid samenkwamen
Er zijn plaatsen die langzaam uit het straatbeeld verdwijnen, maar die in het geheugen van een hele generatie blijven voortleven. Club 115 in Mechelen-aan-de-Maas was zo'n plaats. Geen grote luxebioscoop met meerdere zalen, maar een gezellige buurtbioscoop waar filmliefhebbers jarenlang samenkwamen om de nieuwste avonturen, westerns, komedies en actiefilms te beleven.
Voor vele inwoners van Maasmechelen was Club 115 veel meer dan een bioscoop. Het was een ontmoetingsplaats waar men vrienden tegenkwam, een praatje maakte en enkele uren kon ontsnappen aan de dagelijkse beslommeringen.
De bioscoop was gevestigd aan de Koning Albertlaan 15 in Mechelen-aan-de-Maas. Volgens de historische gegevens op Cinema Belgica opende Club 115 vermoedelijk rond 1976 haar deuren en bleef de zaal actief tot ongeveer 1990. De bioscoop beschikte over een 35 mm-projectie en telde ongeveer 150 tot 158 zitplaatsen, afhankelijk van de periode.
Een naam die iedereen kende
De naam Club 115 was jarenlang een begrip in de streek. Wie in de jaren zeventig of tachtig zei dat hij "naar de Club" ging, hoefde niets meer uit te leggen.
Vooral jongeren uit Mechelen-aan-de-Maas, Eisden, Opgrimbie, Vucht, Boorsem, Leut en Maasmechelen vonden er hun weg. De bioscoop bood een gevarieerd programma aan met populaire films uit Europa en Amerika. Horrorfilms, avonturenfilms, kungfufilms en actiefilms trokken vaak volle zalen.
Een ticket vol nostalgie
Het afgebeelde toegangsticket vertelt vandaag een prachtig stukje lokale geschiedenis.
Op het ticket lezen we onder meer:
- Club 115 – Mechelen a/Maas
- F.70 A
- Taks en btw inbegrepen
- Monti, Lier
De vermelding Monti, Lier verwijst naar de drukkerij die deze bioscooptickets produceerde. Zulke voorgedrukte genummerde tickets waren destijds in vrijwel alle Belgische bioscopen in gebruik.
De prijs van 70 Belgische frank roept meteen herinneringen op aan een tijd waarin een bioscoopbezoek nog betaalbaar was voor iedereen.
De magie van 35 millimeter
Zoals vrijwel alle bioscopen uit die periode werd ook Club 115 volledig analoog uitgebaat.
Films arriveerden in zware metalen filmblikken en bestonden uit meerdere filmrollen van 35 mm. De projectiecabine was het kloppende hart van de bioscoop. De projectoren ratelden onafgebroken terwijl achteraan in de zaal het licht door de filmstrook scheen.
Wanneer een filmrol bijna op zijn einde liep, moest de operateur perfect op tijd overschakelen naar de volgende projector. Dat was vakmanschap waar de bezoekers meestal niets van merkten.
Leon Senden
Historische gegevens vermelden dat Leon Senden in 1982 als directeur aan Club 115 verbonden was. Daarmee maakt hij deel uit van de geschiedenis van deze lokale bioscoop.
Het einde van een tijdperk
Zoals zoveel kleinere buurtbioscopen kreeg ook Club 115 het steeds moeilijker.
De opkomst van videorecorders in de jaren tachtig veranderde het kijkgedrag ingrijpend. Mensen konden films thuis huren en bekijken wanneer ze wilden. Later kwamen ook de grotere bioscoopcomplexen met meerdere zalen en een ruimer filmaanbod.
Rond 1990 verdwenen uiteindelijk de laatste filmvoorstellingen uit Club 115. Daarmee kwam een einde aan een bioscoop die gedurende bijna anderhalf decennium deel had uitgemaakt van het culturele leven in Mechelen-aan-de-Maas.
Een stukje Maasmechelse filmgeschiedenis
Vandaag bestaan nog slechts enkele tastbare herinneringen aan Club 115. Een oud toegangsticket, een advertentie of een vergeelde foto zijn voor verzamelaars en filmliefhebbers waardevolle documenten geworden.
Ze herinneren aan een periode waarin een bioscoopavond een echt uitstapje was. Men trok zijn mooiste kleren aan, kocht een ticket aan het loket en nam plaats in een zaal waar het licht langzaam doofde en het witte doek tot leven kwam.
Club 115 was misschien geen grote bioscoop, maar voor velen uit Maasmechelen en omgeving betekende ze een wereld vol avontuur, spanning en ontspanning.
Want sommige bioscopen verdwijnen uit het straatbeeld, maar nooit uit het geheugen van de mensen die er ooit met verwondering naar het witte doek hebben gekeken.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten