Een hoge, smalle boortoren steekt boven het open landschap uit. Aan zijn voet staan eenvoudige werkgebouwen, wat verder een klein huisje. Zandwegen trekken hun sporen door de schrale grond en aan de horizon ligt een brede bosrand. De foto toont een Eisden waarin de mijnindustrie nog maar haar eerste stappen zette. De precieze opnamedatum is niet bevestigd; het beeld behoort tot de vroege ontstaansgeschiedenis van de mijn. De zoektocht naar steenkool kreeg in Limburg een beslissende impuls toen op 2 augustus 1901 in As, onder leiding van André Dumont, steenkool werd aangeboord. Ook rond Eisden volgden proefboringen. Op 22 juni 1907 werd de maatschappij Société Anonyme des Charbonnages Limbourg-Meuse definitief opgericht. Zij zou de Eisdense mijn uitbouwen. De aanduiding 76 verwijst naar de verkenningsboring waarmee deze plek verbonden was. Met zulke boringen onderzocht men de opeenvolgende grondlagen. Het opgeboorde materiaal hielp om de ondergrond te beschrijven en de mogelijkheden voor verdere werken te beoordelen. Een boortoren hoorde dus bij het voorbereidende onderzoek: op deze plaats stond nog geen werkende mijn waar dagelijks kolenwagens naar boven kwamen. Juist boring 76 neemt een bijzondere plaats in de plaatselijke geschiedenis in. Volgens de gemeente Maasmechelen wilde men de nieuwe mijn aanvankelijk in de nabijheid ervan aanleggen. De gemeente situeert die boring achter de tennisvelden bij de Oude Burelen. De bouwplaats van die eerste administratiegebouwen en de directeurswoning hield verband met dat oorspronkelijke plan. Maar de bodem besliste anders. Er bleek meer drijfzand en water aanwezig dan men uit de boorresultaten had afgeleid. De plek werd daardoor ongeschikt bevonden voor het delven van de mijnschachten. Men verplaatste de schachtaanleg een flink stuk naar het noordoosten, naar de omgeving van boring 81. De Oude Burelen bleven op hun oorspronkelijke plaats staan. Zo verklaart een probleem diep onder de grond waarom de eerste administratiegebouwen op afstand van de uiteindelijke mijnschachten lagen. Wie de foto aandachtig bekijkt, ziet vooral de bescheiden schaal van dit begin. De toren beheerst het beeld, maar rondom blijft het landschap open. Enkele kleine menselijke figuren maken duidelijk hoe hoog de installatie boven de werkplaats uitstak. Het zijn zichtbare sporen van een onderneming waarvan de latere omvang hier nog nauwelijks te vermoeden valt. Boortoren 76 herinnert daarmee aan een minder bekend hoofdstuk van Eisden: de jaren van onderzoeken, plannen en bijsturen. Nog vóór de vertrouwde schachtbokken het landschap zouden tekenen, stond hier deze slanke toren tussen zand, struikgewas en bos. Een vroege getuige van de zoektocht die de streek ingrijpend zou veranderen.
X
Geen opmerkingen:
Een reactie posten