Foto van voor 1918 van de jongen Hendrik- Jacob Opsteyn die aan de Doodendraad stierf op 12 november 1918 te Geneuth, toen een enclave van Mechelen-aan-de-Maas samen met grootmoeder vaders kant Agnes (Neske) Bollen (1847-1924), weduwe van Pieter Opsteyn uit Uikhoven.
Voor de familie Opsteyn in Maasmechelen is 11 november 1918 een heuglijke dag. Wapenstilstand betekent dat vader Thomas zal terugkeren uit de oorlog. De Duitsers zijn verslagen en de wachters van de Dodendraad verlaten hun posten. De kleine Hendrik “Harieke” Opsteyn denkt dat nu ook het gevaar van de draad is geweken. De getuigenis van meester Gorissen uit Mechelen-aan-de-Maas schetst op tragische wijze wat er gebeurt op Geneuth:
“Op 11 november 1918 was het feest in het dorp. De klokken galmden over Mechelen en Frens de Bekker stapte met roffelende trom door de straten. De oorlog was voorbij! Iedereen deelde in de vreugde. Niemand kon vermoeden dat ’s anderendaags een tienjarige jongeling als zoveelste de lange rij van oorlogsslachtoffers zou aanvullen. Ik herinner me het nog alsof het gisteren was. Nest Booten vertelde het me. Nest was aan de Maas de koe gaan hoeden en kwam me achter het kerkhof tegemoet. “Harieke Opsteyn is dood!”, riep hij me toe. “Harieke dacht dat nu de oorlog toch voorbij is, er geen stroom meer op de draden stond. Hij moest zijn kinderlijk geloof bekopen met de dood.”
De kleine Hendrik Opsteyn denkt dat zijn vader meteen de dag na de wapenstilstand vanuit Nederland terug naar huis komt en met de veerpont tussen het Nederlandse Meers en Geneuth de Maas zal oversteken. Hij wil de eerste zijn om zijn vader te verwelkomen en rent naar de pont. Overtuigd dat de Duitsers weg zijn en dus ook de elektriciteit is afgesloten, neemt hij de kortste weg en wringt zich tussen de draden door. Hij wordt neergebliksemd en sterft ter plekke. Het duurt nog tot na de ondertekening van de wapenstilstand eer de Nederlandse regering de onderhandelingen en de repatriëring begint. Pas vanaf december 1918 kunnen de geïnterneerden terugkeren naar België. Vader Thomas Opsteyn kan dan ook pas terug. Bij thuiskomst op Geneuth rest hem enkel een grafje en een foto van zijn moeder met kleine Hendrik als herinnering aan zijn liefste zoon.
Deze afbeelding is een hedendaagse reconstructie, geen historische foto uit 1918. Ze laat zien hoe een deel van de Dodendraad eruit kon zien: draden tussen houten palen, bevestigd met isolatoren. Tijdens de Eerste Wereldoorlog plaatste de Duitse bezetter een elektrische draadversperring langs de Belgisch-Nederlandse grens. De vijf draden op deze afbeelding geven daarvan een vereenvoudigde indruk. Zo helpt de reconstructie ons een gevaarlijke grens tastbaar te maken. De Maas stroomt een beetje verderop, dus hier stond de dodendraad niet juist op de grens. Hendrik-Jacobs liet het leven door zich tussen de draden te wringen en werd neergebliksemd.
X
.png)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten