Ontworpen door Jp
Deze foto brengt ons terug naar de vroegere Kerkstraat in Boorsem. Links bevond zich zaal Novelty, met ernaast Café De Grensduif. Achter deze eenvoudige bakstenen gevels ging een belangrijk deel van het vroegere dorpsleven schuil. Het was een plaats waar mensen samenkwamen, waar verenigingen onderdak vonden en waar voor enkele uren de dagelijkse zorgen werden vergeten. In een krantenartikel uit die tijd werd zaal Novelty aangeprezen als een zaal die beschikbaar was voor alle toneelgroepen en filmvertoningen. Wie meer inlichtingen wenste, kon zich wenden tot Weduwe Penders, Kerkstraat in Boorsem. Die kleine vermelding uit de krant vertelt ons vandaag veel. In de jaren veertig en vijftig beschikten de meeste gezinnen immers nog niet over een televisietoestel. Een filmvertoning in een plaatselijke zaal was daarom een echte gebeurtenis. Jong en oud trokken erheen om samen naar het witte doek te kijken. Ook de toneelvoorstellingen van plaatselijke gezelschappen brachten veel volk op de been. Familieleden, vrienden en nieuwsgierige dorpsbewoners vulden de zaal, terwijl achter het gordijn de spelers gespannen op hun beurt wachtten. Novelty was echter veel meer dan alleen een toneel- en filmzaal. Er werden eveneens biljartwedstrijden georganiseerd. Rond de biljarttafel werd geconcentreerd gekeken naar iedere stoot. Men hoorde het tikken van de ivoren ballen, het schuiven van stoelen en het gemompel van de mannen die de kansen van hun favoriete speler bespraken. In het aangrenzende Café De Grensduif werd ondertussen een pint geschonken en werd er nog lang nagepraat over winst, verlies en gemiste kansen. Een bijzonder hoofdstuk uit de geschiedenis van de zaal werd geschreven door Georges Conaert uit Boorsem. Hij bracht er het wereldrecord “fietsen op rollen” op 400 uur. Vierhonderd uren op een fiets die op rollen stond: een bijna onmenselijke krachtproef die dagen en nachten bleef voortduren. Dorpsbewoners kwamen kijken, moedigden hem aan en volgden zijn vorderingen. Wat voor Georges Conaert een uitputtingsslag moet zijn geweest, groeide voor Boorsem uit tot een gebeurtenis waarover nog jarenlang werd gesproken. De prestatie toont hoeveel doorzettingsvermogen en lichamelijke weerstand daarvoor nodig waren, maar ook hoe sterk een dorp zich rond één van zijn inwoners kon verenigen. Naast de zaal lag Café De Grensduif. De naam verwijst vermoedelijk naar de duivensport, die in Limburgse dorpen bijzonder populair was. Het café was niet alleen een plaats om iets te drinken. Het was een ontmoetingspunt waar nieuws werd uitgewisseld, afspraken werden gemaakt en verhalen van mond tot mond gingen en r werden ook de aankomsttijden en uitslagen van de duiven besproken. De gevels op de foto ogen vandaag stil, maar wie goed kijkt, kan zich de drukte van toen nog voorstellen: mensen die voor de ingang wachten, het geroezemoes vanuit het café, de spanning rond de biljarttafel, het flakkerende licht van een filmprojector en Georges Conaert die uur na uur op zijn fiets bleef voorttrappen. Veel van zulke dorpszalen zijn ondertussen verdwenen of kregen een andere bestemming. Toch blijven zij voortleven in oude foto’s, krantenberichten en in de herinneringen van de mensen van Boorsem. Zaal Novelty en Café De Grensduif waren geen grootse gebouwen, maar hun betekenis voor het plaatselijke leven was des te groter. Het waren plaatsen waar mensen elkaar vonden en waar de geschiedenis van een dorp niet door vooraanstaande heren, maar door gewone inwoners werd geschreven.
X
Geen opmerkingen:
Een reactie posten