Op deze opname uit 1902 staat de parochiekerk van Mechelen-aan-de-Maas nog vrij en beeldbepalend in het oude dorpscentrum. Het kerkplein vormde destijds niet alleen het religieuze hart van de gemeente, maar ook een belangrijke ontmoetingsplaats waar de Mechelaren na de mis samenkwamen en het dorpsnieuws uitwisselden. De eerste kerk van Mechelen stond niet op deze plaats, maar op het oude kerkhof langs de Hemelrijkstraat. Omdat het gebouw bouwvallig was geworden, werd het omstreeks 1850 gesloopt. De nieuwe kerk moest dichter bij de woningen en midden in de dorpskern komen te staan. Zo ontstond de huidige neoclassicistische Sint-Monulfus- en Gondulfuskerk, waarvan de bouw in 1852 werd aangevat naar een ontwerp van provinciaal architect Lambert Jaminé. Het werd een hoofdzakelijk bakstenen, driebeukige kerk met een hoge westertoren, hardstenen hoekbanden en een monumentale voorgevel. De voorbereiding van de bouw begon echter al eerder. Op zondag 6 juli 1851 gingen de Mechelaren aan de slag met de voorbereidende werkzaamheden voor het bakken van de brikken. Willem Schreurs, een schipper die op de Hal in Kotem woonde, zou voor rekening van de gemeente maar liefst 1.355.000 bakstenen vervaardigen. Ook het vervoer van de bouwmaterialen werd voor een groot deel door de inwoners zelf verzorgd. Die gezamenlijke inspanning leverde de gemeente een besparing van 10.231,50 frank op. Dat was een aanzienlijk bedrag, want de totale kostprijs van de kerk bedroeg 78.254,75 frank. Om haar aandeel in de bouw te kunnen betalen, moest de gemeente bovendien 286 hectare heide en bossen verkopen. De kerk werd daardoor niet alleen met geld gebouwd, maar ook met grond, arbeid en de gezamenlijke inzet van de Mechelse bevolking. Toen deze foto in 1902 werd gemaakt, stond de kerk er ongeveer een halve eeuw. Ze was inmiddels uitgegroeid tot het vertrouwde middelpunt van het dorp. Hier kwamen de mensen samen voor de zondagse mis, huwelijken, doopsels, processies en begrafenissen. De kerk was toegewijd aan de heiligen Monulfus en Gondulfus, twee zesde-eeuwse bisschoppen van Maastricht. In het gebouw bleven ook oudere cultusvoorwerpen bewaard, waaronder een romaanse doopvont uit de twaalfde eeuw en zestiende-eeuwse beelden van beide patroonheiligen. Meer dan een eeuw later herinnert dit beeld ons niet alleen aan het vroegere Kerkplein, maar ook aan de grote offers die de Mechelaren voor hun nieuwe kerk brachten. Iedere steen droeg iets van hun arbeid. Zo werd de kerk een blijvend monument van geloof, gemeenschapszin en verbondenheid—gebouwd door en voor de inwoners van Mechelen-aan-de-Maas.
X
Geen opmerkingen:
Een reactie posten