zaterdag 15 februari 2025

DE TIJD VAN TOEN: COLLABORATIE 1944

In Antwerpen worden van collaboratie verdachte Belgen in de dierentuin opgesloten. Bij de bevrijding begonnen tal van al dan niet daartoe gemachtigde groepen vermeende collaborateurs aan te houden, zonder dat ze goed wisten waar ze met hun arrestanten heen moesten. De toch nagenoeg lege zoo - waar enkele verzetsorganisaties hun hoofdkwartier hadden -  bood daarvoor een praktische oplossing.


DE TIJD VAN TOEN: HOOP IN CRISISTIJD


In crisistijd wordt de metafysica de laatste toevlucht voor mensen op zoek naar hoop, zeker op het platteland, waar de kerkelijkheid onaangetast was gebleven. De religiositeit kende een climax in de golf van Mariaverschijningen van 1932-33. Onder meer in Beauraing, Banneux en Onkerzele. De kerk erkende de verschijningen in de twee Waalse plaatsjes pas na de Tweede Wereldoorlog.

X

woensdag 12 februari 2025

MAASMECHELEN - NIEUW GEBOUW 2007


X

MAASMECHELEN (MECHELEN A/D MAAS) - CINEMA MOSA

Een programma uit deze cinema.

De heren Booten, Klinkers en Nijsen krijgen de toelating in 1931 tot het oprichten van een cinema aan de Steenweg (ongeveer waar nu de Delhaize, naast de Carrefour gelegen is). Cinema MOSA is geboren.

X

DE TIJD VAN TOEN: SINT-MAARTEN

Deze jongen heeft een dikke, uitgeholde en fraai besneden mangelwortel met een lichtje erin gebruikt. Maar een biet was ook zeer geschikt voor een eigen creatie te maken. Deze kunstwerkjes zijn ook nu nog populair.

X

VREUGER: ZJANG EN ZIJN BROOD (PIERRE SCHUERMANS, GESCHREVEN IN 2007) OPGRIMBIE



X



MAASMECHELEN: ACV-ERS NAAR LOURDES 1949

Twintig ACV-ers trokken op bedevaart naar Lourdes en lieten zich fotograferen in een bus waarvan de wielen toch wel heel ver uit elkaar staan. We herkennen zeker één van de Reprielsen naast deken Nulens. Ook Henriette en Henri Repriels (van de möeule) waren op bedevaart. Staat rechts van Henri, Gerard Hermans (met pet)? Nelis Snoekx leunt met beide armen op het dak van de bus.

X

dinsdag 11 februari 2025

SCHILDERIJ: PHILIP SADÉE (1837-1904)

Scheveningse vrouwen bij het nalezen van een gerooid aardappelveld (1874)

X

DE TIJD VAN TOEN: RADIO

De radiozaak was de bruingoedwinkel van toen. Het assortiment was beperkt. Radio's, Buizenradio's, wel te verstaan. Transistorradio's moesten nog worden uitgevonden. Later kwamen daar ook pick-ups bij. Of - heel luxe! - een radio-pick-up combinatie. Soms zelfs stereo! Dan zat er een groen lichtgevend glaasje in de voorwand, waarmee je de 'balans' kon regelen. Die radio's hadden overigens iets heel spannends: op dat wat je nu een 'display' zou noemen, kon je de zenders aflezen waarop je kon afstemmen: Frankf, Norge, London, Brussel II, Hamburg, Praha en vele andere plekken ter wereld.

X

zaterdag 8 februari 2025

DE TIJD VAN TOEN: JUKEBOX ROCK-OLA


De naam Rock-Ola is afgeleid van de achter naam van de oprichter van het bedrijf. Het is ook een heel coole naam voor een jukebox, wat een ‘rock-‘n’-roll’-spel met woorden impliceert. David Cullen Rockola werd geboren in Canada en werkte als jonge jongen als monteur in een winkel die muntautomaten repareerde. In 1926 had hij zijn eigen bedrijf dat weegschalen maakte die op munten werkten. Rockola is in 1927 opgericht door David Cullen Rockola. In de jaren 20 was D.C. Rockola verbonden met de georganiseerde misdaad in Chicago en ontsnapte aan gevangenisstraf door op te treden als getuige voor de Staat. In de jaren dertig ging Rockola over op flipperkasten en vele andere apparaten. Toen de vraag naar grammofoons die op munten werkten de verleiding om de jukeboxarena te betreden toenam, kocht Rockola een mechanisme van een man genaamd Smythe. Dit was een mechaniek wat geschikt was voor 12 stuks 78 Rpm platen. Vanaf 1935 maakte Rockola jukeboxen die verkocht werden onder de naam Rock-Ola. In de dertiger jaren heeft Rockola fantastische Art Deco jukeboxen gefabriceerd zoals de Luxury Light Up modellen in verschillende prachtige uitvoeringen en kleuren.

X


DE TIJD VAN TOEN: MOLENS (FOTO 1942)

Er was een tijd dat een dorp in België twee bakens telde: de kerktoren en de windmolen. De kerktoren had altijd de beste overlevingskansen. Werd hij vernield tijdens een of andere krijgszuchtige doortocht van vreemde bezoekers, dan werd hij vrijwel altijd heropgebouwd. Dat was helaas een zeldzaamheid wanneer een molen het in de twintigste eeuw begaf door storm, brand, verval of vernieling. Toch hebben molenvrienden in België met hun inzet een fraai gedeelte van dat oude patromonium van de ondergang kunnen redden en hestellen. Indien nodig hebben ze zelfs molens verplaatst. Ze staan er dus nog in België, in tientallen en in alle provincies. Minder zichtbaar in het landschap waren vanzelfsprekend de watermolens. Minder kwetsbaar ook, ook al draaide het waterrad niet meer. Net als de windmolens waren zij de onmisbare schakel tussen graan en brood. Maar blijven malen met wind- of waterkracht tegen de door machines aangedreven maalderijen was een verloren strijd. Elke molen die werd stilgelegd, betekende dikwijls het begin van zijn ondergang. 

X



donderdag 6 februari 2025

DE TIJD VAN TOEN: HET LANDBOUWPAARD (ARTIKEL 2004)

Een schilderij van Wim Romijn.

Er zijn altijd meer boerderijen geweest dan boerenpaarden. Met andere woorden, op veel boerderijen was er helemaal geen paard. Waar dat het geval was, spande de boer een koe voor de ploeg, een koe die hij trouwens veeleer als trekkoe dan als melkkoe hield - of hij leende een paard bij de buurman-boer. Hij betaalde voor die dienst met arbeid door bij de oogsten van zijn buur een stevig handje toe te steken. Op grotere boerderijen bezat men meer dan één paard, zeker in landbouwstreken met overwegend akkerbouw, zoals in de Polders en de Leemstreek. Boerderijen met vier, zes, acht tot twaalf paarden waren geen uitzondering. Omstreeks 1910 raamden landbouwdeskundigen dat er op de boerderijen in belgië 317.000 paarden - volwassen dieren en veulens - werden gehouden. Datzelfde jaar telde men afgerond 290.000 bedrijven groter dan 1 hectare. Daarnaast ongeveer 100.000 bedrijfjes van 0,5 tot 1 hectare en om en bij de 400.000 van minder dan 0,5 hectare. De boeren van al die bedrijven samen bewerkten 2,07 miljoen hectare. Veel van die kleine lapjes grond werden gepacht door dagloners. Ze hielden een geit - de koe van de armen - wat konijnen, met wat geluk een varken en soms, maar veeleer zelden, een koe. Ze teelden aardappelen en groenten voor eigen consumptie. Het was meer overleven dan leven. Of ze nu werkten op grote boerderijen of zwoegden op een klein lapje grond, het totaal van de landbouwers bedroeg toen 22% van de actieve bevolking of ruim 600.000 arbeidskrachten. Die arbeidskrachten waren voor twee derde leden van het gezin, onder wie in die tijd veel kinderen. De schoolplicht liep maar tot 12 jaar. In 1914 zou die worden verlengd tot 14 jaar. Ter vergelijking: in 2003 waren er in België nog 54.942 land- en tuinbouwbedrijven, die samen een oppervlakte bewerkten van 1,39 miljoen hectare; dat was goed voor 100.000 vol- en deeltijdse jobs, op weinig na uitsluitend gezinsarbeid. Dat komt neer op 1,8% van de actieve bevolking, geholpen door 6000 landbouwpaarden en 93.000 tractoren.

X

DE TIJD VAN TOEN: JEUGDIG VISSERTJE


X

DE TIJD VAN TOEN: TOEN ROKEN NOG GEZOND WAS


X

DE TIJD VAN TOEN: HOOI HARKEN JAREN '60


X

DE TIJD VAN TOEN: VARKENS IN EEN BUITENHOK 1970


 

MAASMECHELEN HEIRSTRAAT / DEKEN BERNARDSTRAAT

Ingekleurde versie Updated Heirstraat in 1989 — een vertrouwde hoek in een nieuwe gedaante Deze foto, gedateerd in 1989, toont hoe ingrijpen...