Met het tweespan paarden wordt een werprooier voortgetrokken die één rij aardappelen kan rooien. De vorken werden via een overbrenging aangedreven door de wenteling van de draagwielen. Het nadeel was wel de verre verspreiding van de knollen. Om te vermijden dat ze meters ver vielen, bestonden opvangnetten en -korven. Maar evengoed gebruikten de boeren een jutezak - zoals hier - die dan werd opgehangen aan een stok. De machine verlichtte alleszins de arbeid omdat niet langer manueel de aardappelen moesten worden uitgestoken. Maar het rapen en sorteren was nog altijd handenwerk voor vrouwen en kinderen.
X
Geen opmerkingen:
Een reactie posten