VOETBALLEN LANGS DE MAAS

Ontworpen door Jp

Er was een tijd waarin kinderen geen sporttas nodig hadden, geen scheidsrechter, geen lijnen op een grasmat en al zeker geen doelnetten. Langs de stoffige wegen van het Maasland, waar de Maas rustig door het landschap kronkelde en knotwilgen hun schaduw over de weg wierpen, ontstonden de mooiste voetbalwedstrijden met de eenvoudigste middelen. Op deze sfeervolle foto zien we een groep jongens die een partijtje voetbal speelt op een zandweg langs de Maas, zoals dat rond 1920 op talloze plaatsen tussen Lanaken, Mechelen-aan-de-Maas, Kotem, Uikhoven en Maasmechelen gebeurde. Twee grote Maaskeien vormden het doel. Meer was er niet nodig. Zodra de eerste jongen de bal meebracht, kon de wedstrijd beginnen. De weg zelf was het speelveld. Auto's waren nog een grote zeldzaamheid. Hooguit passeerde er af en toe een boerenkar, een fietser of een herder met zijn vee.  Voetbal kende nauwelijks vaste regels. Er werden ploegen gemaakt op basis van wie aanwezig was. De oudste jongens kozen om beurt hun spelers en de kleinsten deden hun uiterste best om ook gekozen te worden. Discussies over een doelpunt werden ter plaatse opgelost. Een scheidsrechter was overbodig; eerlijkheid en kameraadschap waren belangrijker dan winnen. Op warme zomerdagen speelde men vaak tot de zon langzaam achter de bomen verdween. De Maas zorgde voor verkoeling en vormde een prachtig decor voor het dagelijkse leven. De geur van vers gemaaid gras, het gezang van vogels en het geluid van stromend water maakten deel uit van elke wedstrijd. Soms stonden ouders of voorbijgangers glimlachend toe te kijken, terwijl de kinderen volledig opgingen in hun spel. Kleding was eenvoudig. Korte broeken, bretellen, wollen kousen en stevige schoenen moesten jarenlang meegaan. Een gescheurde broek of versleten zool hoorde erbij. Niemand dacht eraan om speciale voetbalschoenen te kopen. Men speelde met wat men had. Voor veel kinderen waren deze wedstrijden de mooiste momenten van de dag. Niet omdat er prijzen te winnen waren, maar omdat vrijheid, vriendschap en fantasie de echte hoofdrol speelden. De weg langs de Maas werd voor even een groot voetbalstadion waar ieder kind droomde van het winnende doelpunt.