Voor de winkel van Opsteyn staat het volk samengedromd. Kinderen zoeken een plaatsje vooraan, volwassenen kijken over de hoofden heen en zelfs vanuit de bovenramen wordt de drukte gevolgd. Meisjes in uniform, met witte laarzen en hoge hoofddeksels, staan met hun trommels opgesteld. Verderop wachten muzikanten met hun instrumenten. Er valt die dag iets te beleven: Will Tura komt op bezoek. Zijn komst bij Music Saloon Opsteyn maakt heel wat belangstelling los. Achter de toeschouwers staan de winkelramen vol platen en affiches. Het grote portret van de zanger laat weinig twijfel bestaan over wie die dag de eregast is. Opsteyn was een adres waar muziek letterlijk in de rekken stond. De foto’s tonen rijen singles en langspeelplaten, platenhoezen aan de wand en een draaitafel binnen handbereik. Tussen dat alles staan de bezoekers dicht tegen elkaar. Wie een plaat wilde uitzoeken, kon de hoes bekijken, de titels lezen en zijn favoriete zanger mee naar huis nemen op een zwart schijfje. Voor deze gelegenheid konden de liefhebbers hun idool ook in levenden lijve ontmoeten. Will Tura staat er in een donker pak, met een wit hemd en een smalle das en buigt zich over kaartjes en papiertjes om handtekeningen te zetten. Jongeren wachten vlak naast hem op hun beurt. Anderen hebben hun handtekening al bemachtigd en blijven nog even staan kijken. Een cameraman probeert de ontmoeting vast te leggen. Met zijn filmcamera op de schouder zoekt hij tussen de aanwezigen naar een goed beeld, terwijl iemand extra verlichting omhooghoudt. Zo wordt het bezoek niet alleen gefotografeerd, maar ook gefilmd. Will Tura had toen al een stevige plaats in het Vlaamse muziekleven verworven. Zijn grote doorbraak kwam met Eenzaam zonder jou, dat in 1963 zijn eerste nummer één werd. Daarna volgden talrijke successen. Tegen het begin van de jaren zeventig was hij een vertrouwde naam geworden, met liedjes die hun weg vonden naar de radio, de platenwinkels en de huiskamers. Buiten gaat de belangstelling ondertussen verder. Rond de wagen van de zanger verzamelen zich opnieuw jongeren. Ze houden papiertjes klaar en leunen naar voren om nog even zijn aandacht te trekken. Zelfs bij de auto is de ontmoeting dus nog niet voorbij, er nog wordt gelachen en geposeerd. Vandaag bewaren deze beelden meer dan het bezoek van een bekende zanger. Ze tonen ook een stukje plaatselijk leven: kinderen langs de Rijksweg, muzikanten in uniform, nieuwsgierige buren en een winkel waar mensen voor muziek samenkwamen. Voor wie erbij was, volstaat misschien één gezicht of één herkenbaar detail om die dag weer voor zich te zien. En ergens tussen oude foto’s, platenhoezen en familiepapieren ligt mogelijk nog zo’n kaartje met een handtekening. Een kleine herinnering aan de dag waarop Will Tura bij Opsteyn langskwam.
X
Geen opmerkingen:
Een reactie posten