GEDACHTEGOED OVER MOORDEN EN ZELFMOORDEN IN 1898

Sedert eenige jaren zijn de statistieken van moorden en zelfmoorden afgrijselijk geworden. Waaraan dat toe te schrijven? Tegen de overheersing der driften bestond er een sterke dijk, een teugel welke hen in de palen hield: de Godsdienst. Sedert jaren heeft men getracht in woorden en geschriften, dien dam omver te werpen, en men heeft met zooveel helsche hardnekkigheid gearbeid, dat men erin gelukt is het geloof uit veler harten te rukken. En van daar die verdubbeling van gruwzaamheden. Want de mensch, die noch god noch gebod aanvaardt, die den bliksem geeft van kerk en kluis, die én de ziel én de eeuwigheid voor hersenschimmen houdt, wat zou hij hier op aarde anders verrichten dan zichzelven alle genot te verschaffen en al zijne driften te voldoen? Eene enkele bekommering zal slechts zijnen geest bezighouden; "zich uit de handen der justicie en der gendarmen verwijderd te houden. Maar genot en voldoening vragen geld: de lage driften worden soms door de regeling van het maatschappelijk leven gedwarsboomd. Daarom moet die mensch geld hebben! De tegenstrijders zijner driften moeten uit den weg, al zal de uitwerkingzijner voldoening tien menschenlevens kosten. Wat is de mensch voor zulk een persoon meer dan een dier, een dier volgens de leer der Darwinisten, wat volmaakter dan een ander maar toch een beest, dat hij uit den weg zal ruimen als het noodig is. Voeg daarbij de afschaffing der doodstraf , die het lichtzinnig plegen van een moord in de hand werkt, overtuigd als de boosdoener is dat hij er nooit het leven zal bij inschieten. De prikkel der vrees is zoodoende grootendeels verslapt, verstomd, ja om zoo te zeggen bijna nietig. Terecht riep een katholiek volksvertegenwoordiger uit na die stemming over 25 jaren: << Heeren moordenaars, gij kunt beginnen! >>